کاندید اکادمیسین اعظم سیستانی

در پاسخ به سکتاریستان شرارت پیشه

وقتی ځط دیورند از سوی دولتمردان افغانستان زير سوال قرارمی گیردو داعیۀ ملی پشتونستان مطرح میشود ، قبل از پاکستان، سکتاریست های قومی بیشتراز پاکستان در مخالفت با الغای خط دیورند عکس العمل نشان میدهند . اخیراً یکی از همین سکتا ریستها درمصاحبه با آقای احدی وزیر مالیۀ رژیم قبل از طالبان این موضوع را مطرح کرد که امیر عبدالرحمن خان درمعاهدۀ دیورند تنها سرزمینهای قبایل را به انگلیس واگذار نشده بود بلکه سرزمینهای شمال آمو دریا یعنی تاجکستان و پنجده واقع ترکمنسان را هم به روسها واگذارشد پس وقتی دولتمردان افغانستان خط دیورند را قبول ندارند وداعیۀ الحاق سرزمینهای آنطرف خط دیورند را مطرح میکنند چرا خط مرزی شمال با کشورهای آسیای میانه را تردید نمی کنند وپیوستن مجدد روشان تاجکستان وپنجده ترکمنستان را به افغانستان مطرح نمیکنند؟

درجواب سکتاریستان هوادار پاکستان باید گفت:

1-مؤلفه های تاریخی وفرهنگی واحساسات همگرائی که پشتون های آنسوی خط تحمیلی دیورند را با مردم افغانستان و بخصوص پشتونها پیوند میدهد، چنین مولفه هایی درمردم آنسوی آمودریا نسبت به اقوام تاجیک وترکمن شمال افغانستان وجود ندارد.

2-جوانان آزادیخواه پشتونستان هر روز وهرهفته با بلند کردن بیرق سه رنگ افغانستان ودادن شعار «لر او بریوافغان» یا کشته میشوند ویا بزندان افگنده میشوند، درحالی که درمیان مردمان شمال دریای آمو چنین حرکتی وجود ندارد وهیچ زمانی هم وجود نداشته است.

3- گیله من وزیر،شاعرانقلابی پشتون،یکی ازاین جوانان آزادیخواه آنسوی خط دیورند بود که نام افغانستان برایش مقدس ترین کلمه بود.او بخاطر عشق به افغان وافغانستان سه بار بزندان افتاده بود وشکنجه شده بود تا از گفتن اشعاربرضد رژیم توتالیترپاکستان دست بردارد اما او حتی درزیر شکنجه نام افغانستان وقلعه اتک را بحیث سرحدافغانستان فریادمیزد. وبالاخره در اوج جوانی (27 سالگی)در روز 12 جولای 2024از دست اجنتان پاکستان بقتل رسید (ان لله وانا الیه راجعون ). در روز دفن گیله من در وزیرستان حداقل دومیلیون نفر پشتون حضوریافتند. مرگ گیله من وزیرکم از کم پنجاه ملیون پشتون را دردوسوی خط دیورند و درسراسرجهان متاثر‌وبه همدردی وادار ساخت وبه ماتم نشاند . درحالی که درمیان مردم شمال آمودریا کسی بخاطر اقوام همزبان شمال افغانستان زندانی یا کشته نشده است.

4-مردمان جنوب خط دیورند از روز قرارگرفتن خود در زیرسلطۀ حکومت هند برتانوی هیچ روز وهیچ هفته ای نبوده که دست به شورش برضد انگلیسها وپس ازانگلیسها برضد حکومت پاکستان نزده باشند و تنفرو انزجارخود را از حاکمان پنجاب نشان نداده باشند ، درحالی چنین عکس العملی از مردمان تحت سلطۀ روس ها درتمام مدت حاکمیت شوروی دیده نشده است.

5- نکته مهمی که زمامداران افغانستان را مکلف به الغای خط دیورند میسازد اینست که خط دیورند بشکل بیرحمانه ای از قلب مردمانی میگذرد که با هم دهکده مشترک، مزرعۀ مشترک ،جو وکاریز مشترک ،مسجد مشترک وقبرستان مشترک وبالاخره فرهنگ مشترک داشته اند. درحالی که عامل جدائی مردم شمال آمودریا بحیث سرحد طبیعی بطول 1100کیلومترمیباشد که درکشیدن آن قلعه ودهکده ومزرعه وجووکاریز هیچ قومی دوقسمت نشده است.

6- درمیان پشتونهای هردو سوی خط دیورند روحیهٔ پشتونولی و آزادی خواهی و مبارزه با سلطۀ بیگانه اگر از جنبش روشانی بګذریم ازعصر ًخوشحالخان خټک تا کنون تاریخ چهارصدساله دارد وسنت مبارزه باسلطۀ پاکستان نیز در طول ۷۸سال هیچگاهی قطع نشده است.

شخصیتهای مبارزی چون خان عبدالغفار خان وخان عبدالصمدخان ومیرزا علی خان مشهور به فقیرایپی در راه آزادی واستقلال پشتونستان ده ها سال رنج زندان دیده اند وبرسراین آرمان جان خود را داده اند.به پیروی از این رهبران صدها جوان ازادیخواه دیگر برای رسیدن به استقلال ودرنهایت یکجا شدن با کشورمادر جام شهادت نوشیده اند. چون عثمان کاکر ، طاهرداور،آرمان لونی، عارف افغان وً گیله من وزیرشاعرانقلابی وآتش نفس ومفتی منیر شاکروغیره توسط سازمان مخوف آی اس آی ازمیان برده شده اند. مرگ گیله من وزیر، نقطۀ اوج اتحاد وهمبستگی پشتونها در برابر ظلم وستم ملی حکومت تبعیض گسترپنجاب بشمارمیرود. درحالی که تاجیکان شمال آمودریا، اکنون ازخودمملکت مستقلی دارند وتحت ستم هیچ کشوردیگری نیستند بنابرین طرح الحاق تاجیکستان به افغانستان کاری معقولی نیست.همچنان که طرح موضوع الحاق پنجده ازترکمنستان کاردرستی نیست.

7 - پشتونهای آنسوی خط دیورند درتمام جنگهای متجاوزین غربی وشرقی دوشادوش مردم افغانستان برای بیرون راندن متجاوزین رزمیده اند وقربانی داده اند،درحالی که باشندگان آنسوی آمودریا فقط سیل بین بوده اند وهیچگونه کمکی به مردم افغانستان نکرده اند.

8- مرمان آنسوی خط دیورند در جنگ استقلال افغانستان سهم فعال گرفته اند وهزاران جوان خود را فدای استقلال افغانستان نموده اند، درحالی که مردم شمال آمودریا حتی یک تن هم در جنگ استقلال ما سهم نگرفته است .

9- پشتونهای آنسوی خط دیورند درنجات افغانستان از دست اغتشاشگران سقوی سهم گرفته اند وآنها بودند که در پیشاپیش لشکرپکتیا موانع را از سر راه رسیدن به کابل با دادن سرخود پس میکردند وبالاخره ارگ کابل را از وجود حبیب الله کلکانی تصفیه کردند وبه نادرخان تسلیم دادند.(کتاب تاریخ نجات افغانستان ازجنرال یارمحممدوزیری را ببینید) درحالی که مردم شمال آمودریا در رکاب ابراهیم لقی به سرکوب هواداران امان الله خان درشمال مصروف بودند.

10- مردمان آنسوی خط دیورند در مدت تجاوز شورویها برافغانستان میزبان پنج میلیون مهاجرافغان درصوبهٔ سرحد پشاور وکویته بودند وهمزمان برای اخراج شورویها از کشور در پهلوی افغانها رزمیده اند وقربانی داده اند، درحالی که مردمان شمال آمودریا به آهنگ : ای صنم ! ای صنم تاجیکی گوش میدادندیا میرقصیدند.

11- پشتونهای آنسوی خط دیورند دردوران تجاوزامریکا وشرکا،علاوه برپذیرائی از مهاجرین پشتون این سوی خط دیورند درمقابله ومبارزه با اشغالگران افغانستان رزمیده اند و خود را فدا کرده اند. چنانکه بگفته منظوراحمد پشتون درمناطق مختلف وزیرستان ازآغاز اشغال تا ظهورجنبش حراست پشتون در2018، 40 هزارنفر وزیرستانی توسط طیارات امریکائی وپاکستانی کشته شده اند و 32 هزار نفر لادرک شده اند که درآن جمله 1400 تن زن و 170 هزارخانه ومنزل ویران شده اند. درحالی که در دوران اشغال افغانستان ، مردمان تاجیکستان بجزپخش آهنگ های شبنم ثریا کاردیگری بر ضداشغالگران نکرده اند.

12- حرکت ملی «جنبش حراست پشتونها» برهبری منظوراحمد پشتون نوید یک رستاخیز ملی پشتونها رامیدهد. قرار گرفتن منظور پشتون در رهبری جبنش نجات پشتونها خبر ظهور از یک ناجی برای جلوگیری از نسل کشی قوم پشتون را میدهد. این جوان بیدار پشتون، انگشت اتهام نسل کشی را بسوی سازمان مخوف استخبارات نظامی پاکستان دراز نموده است. متهم کردن اردو به نسل کشی یک کتلۀ چهل ملیونی پشتون کار آسانی نیست، واگرکسی بخواهد چنین صدای را بلند نماید، باید اول سرخود را درکف دست بگذارد وبعد گام به جلو نهد ومنظور پشتون یک چنین کسی است.

بدون تردید جنبش حراست پشتونها سبب همبستگی واتحاد عمیق پشتونها شده و دستگاه استخبارات نظامی پاکستان را مجبور ساخته تا دیدن جوانان پشتون را با کلاه سرخ که سمبول جنبش تحفظ پشتونهاست تحمل کند. پشتونی که تا قبل از تشکل جنبش جرأت چراگفتن در برابرتوهین وتحقیر پولیس ونیروهای امنیتی را نداشت، امروز درمیتنگها وتظاهرات با برافراشتن بیرق ملی افغانستان شرکت میکند وشعار «لراوبر یوافغان» را سرمیدهند وبا صدای بلندازهویت افغانی خود یاد میکنند وبجای خط دیورند سرحد اتک را مطرح میکنند، تا قبل از ظهورجنبش نجات پشتون اگرکسی چنین شعاری میداد سرش بربادمیرفت ، اما امروز از برکت وجود جنبش نجات پشتونها، پشتونهای آنسوی خط تحمیلی دیورند بر روی پیراهن خود نقشۀ افغانستان وسمبول بیرق ملی را خامک دوزی کرده می پوشند ودربازارها ظاهرمیشوند ولی کشته نمیشوند.تا قبل از ظهورجنبش حراست پشتون درتظاهرات واعتصابات پشتونها کس جرات نمیکرد بیرق ملی افغانستان را با خودحمل کند ولی چنانکه دیده میشود در بسیاری از میتنگ های جنبش تحفظ پشتونها بیرق ملی افغانستان درمیان اشتراک کنندګان تظاهرات دراهتزاز است واین خود نشانگر همبستگی ملی وتاریخی با افغانستان است.افغانستان باید از جنبش ملی پشتونها در آنسوی خط دیورند حمایت کند و از آنچه میتواند دریغ نورزد.

لینک ذیل فریاد عدم قبول خط دیورند از سوی یک پشتون است.

https://www.facebook.com/share/r/1BzYSNvEiw/?mibextid=wwXIfr

امیدوارم دلایل وشواهد عینی وتاریخی وکلتوری فوق الذکر دهن یاوه گویان سیکتاریست را ببندد تا از شرارت وتفرقه اندزای علیه مردم افغانستان که متاسفانه درچهاردهه جنگ وحدت ملی ما را سخت آسیب پذیرکرده است، دست بردارند.پایان