محترم عبدالقیوم میرزاده

مجازات نظامیان پاکستانی

هلند، فبروری ۲۰۲۶

بجواب حملات هوایی وحشیانهٔ پاکستان بر مناطق غیر نظامی و هدف گرفتن مردم بیگناه ملکی، قوت های مسلح افغانستان شبانگاه مؤرخ ۲۵ فبروری ۲۰۲۶، حملات هدفمند را بر پوسته های سرحدی و پایگاه های نظامی پاکستان در کناره های خط فرضی دیورند اجرا  کرد. در نتیجهٔ این حملات هدفمند بقول ذبیح الله مجاهد سخنگوی ادارهٔ طالبان بیست پوستهٔ پاکستان تسخیر و آتش زده شده است و یک پایگاه نظامی پاکستانی تصرف و بعداً کاملاً از بین برده شده است. همچنان تلفات نیرو های پاکستانی را اقوال مختلف تا هفتاد نفرکشته و ده ها نفر زخمی اعلام میدارند. رسانه های پاکستانی از قول منابع نظامی آنکشور تعداد تلفات نظامیان را تا پنجاه نفر اعلام کرده اند.

گرچه حوالی نیمه شب گذشته ۲۶/۲۷ فبروری مقامات طالبان اعلام کردند که عملیات انتقامی بعد از تلفات سنگینی که برنظامیان پاکستان وارد شد (عدهٔ از اجساد و اسیران آنها را با خود آورده اند) عملیات نظامی را پایان یافته اعلام کردند. اما صبحدم امروز ۲۷ فبروری طیارات پاکستانی یکبار دیگر نقاطی را در مناطق جنوبی شهر کابل، ولایت های پاکتیا و کندهار مورد حمله قرار دادند.

بعد از این حملات هوایی وزارت دفاع دولت افغانستان طی اعلامیهٔ اذعان کرد که نیروی هوایی افغانستان حوالی ساعت ۱۱ قبل از ظهر امروز ۲۷ فبروری بجواب حملات هوایی پاکستان بوسیلهٔ طیارات بی سر نشین پایگاه های نظامی پاکستان را در راولپندی، شهر فیض آباد حومهٔ اسلام آباد، نوشهر، شهرک نظامی جمرود و بیز نظامی ایبت آباد را مورد حمله قرار داده است که به قول مقامات طالبان تلفات سنگینی را بر نیرو ها و تأسیسات نظامی پاکستان وارد کرده است و موجی از انعکاسات را در داخل و خارج پاکستان باعث گردیده است. همچنان وزارت دفاع طالبان ویدیویی را از سرنگونی یک طیارهٔ جت جنگی پاکستان در ولایت ننگرهار خبر دادند که پیلوت اش را زنده دستگیر کرده اند.

پاکستانی ها در طول پنجاه سال مداخلات بیشرمانه و خلاف تمام نورم ها و موازین بین المللی و حسن همجواری پیوسته برای تحقق عمق ستراتیژیک در افغانستان برعلیهٔ هند و برهم زدن توازن قوا به نفع خویش ساز و کار نظامی را براه انداخته بودند. در این مداخلات بیشرمانه از هیچنوع تجاوز بر خاک، تأسیات نظامی و شئونات مردم دریغ نکردند.

اما تحولات بعد از سال ۲۰۲۱ خلاف انتظارات پاکستان، منطقه و جهان مسیر دیگری را برای پاکستان و منطقه رقم زد. افغانستان تحت ادارهٔ طالبان به دشمن بلامنازع پاکستان تبدیل شده است که میتواند شگاف های بیشتر برنظم و سیستم اداری پاکستان وارد کند.
همین اکنون ویدیوی زنده یا لایف را از شاهراه اتک مشاهده کردم که مردم محل شاهراه را بروی ترافیک و قطار های اکمالاتی نظامی بصوب ایالت پشتونخواه بسته اند. مردم در یک جمع بسیار بزرگ ادعا دارند که سلطهٔ پنجاب بر این منطقه ختم است. گرچه موضوع به این سادگی هم حل و فصل نمیگردد، اما  میتواند همه این ماجرا ها سر آغاز بدبختی پاکستان محسوب گردد که طی پنجاه سال مداخلات و تجاوزات خویش بر کشور و مردم ما وارد کرده بود.

در شرایط موجود آنچه از اهمیت بسیار زیاد برخوردار است همانا درک طالبان ازموجودیت تحریم های شورای امنیت سازمان ملل متحد میباشد. در موجودیت این تحریم ها از یکطرف کشور های مختلف جهان در مراودات شان با ادارهٔ طالبان محتاط کرده و از طرف دیگر طالبان خود در اکمالات نظامی خویش به مشکلات مشروعیت بین المللی مواجه خواهند بود.
گرچه بتاریخ ۲۳ فبروری ۲۰۲۶ امیر خان متقی سرپرست وزارت خارجهٔ افغانستان طی صحبت تیلفونی خویش با روز میری دیکارلو معاون سر منشی سازمان ملل متحد شکایت رسمی دولت افغانستان را مبنی بر حملات مسلحانهٔ پاکستان بر مناطق ملکی که با عث کشته شدن زنان و اطفال گردیده است به سازمان ملل متحد ثبت کرده است. او همچنان از مقامات ملل متحد و شورای امنیت آن خواسته است تا خود و یا بوسیلهٔ دیپلمات های مورد اعتماد خویش حقیقت یابی کنند که هیچ نیروی مسلح جنگی مخالف پاکستان در افغانستان وجود ندارد.

اما با این همه عدم شناسایی رسمی کشور ها از جانب دول خارجی و موجودیت تحریم های شورای امنیت سازمان ملل متحد برای امروز و فردای ادارهٔ طالبان مشکل بزرگی خواهد بود. لازم است تا ادارهٔ طالبان با بازنگری بر پالیسی های خویش در عرصهٔ داخلی و امور بین المللی دیپلوماسی فعال با استفاده ازمجاری مختلف دیپلوماسی، اعتماد کشور هاییکه در حالت تردد قرار دارند دریافتو به این ترتیب اعتبار و اعتماد بین المللی کسب کنند.    

عقاید نویسنــــدگـان لـــزوما نظــر هـــوډ نمی باشــد