
محترم عبدالقیوم میرزاده
وضعیت وخیم و متشنج پاکستان
به احضارات درجه یک منتهی گردید
هلند، مارچ ۲۰۲۶
در پی حملات هوایی، زمینی و توپچی روز های اخیرنیرو های مسلح افغانستان بر مواضع اهم نظامی پاکستان، وضعیت سیاسی – نظامی در پاکستان بشدت متشنج گردیده است. امروز نیز حملات هوایی بوسیله طیارات بی سرنشین در اسلام آباد، کویته، ایبت آباد، میرامشاه، سپین وام و نواحی دیگر در ایالت پشتونخواه صورت گرفته که گزارشات مردم محل در رسانه های اجتماعی از تلفات سنگین نیرو های عسکری پاکستان و تخریب تاسیسات نظامی خبر میدهند. در ادامه و همزمان با این حملات تحریک طالبان پاکستان نیزحملات مسلحانهٔ شان را بر مواضع نظامی پاکستان تشدید کرده و طی سه روز اخیر ده ها حملات مسلحانه و انفجاری را بر کاروانهای عسکری پاکستان و قرارگاه های نظامی پاکستانی اجرا کرده اند که تلفات بسیار بزرگی را به همراه داشته است. این حملات اوضاع را برای حاکمان پاکستان چنان متشنج وغیر قابل کنترول ساخته که آنها دیروز یکشنبه مؤرخ اول مارچ ۲۰۲۶ حالت اضطرار و احضارات درجه یک نظامی اعلام کردند.
حکومت به مسئولین تمام ایالات طی نامهٔ رسمی هدایت اصدار کرده تا برای حفظ تاسیسات ملکی و نظامی فعالیت های همآهنگ را راه اندازی و تدابیر جدی امنیتی به شمول افراز پوسته های تلاشی در تمام مسیر های تردد مردم و وسایط نقلیه اتخاذ کنند. در این نامه تذکر یافته که حالت اضطرار تا اعلان ثانوی همچنان برقرار میماند.
پاکستان طی پنجاه سال اخیربرای حاکم ساختن نیرو های نیابتی خویش و تعین ستراتیژی عمق ستراتیژیک برای افغانستان همه انواع مداخلات را بر کشور ما تحمیل کرد و طی این مداخلات و تحمیل جنگهای فرسایشی میلیون ها هموطن ما را به شهادت رساندن و میلیون ها معلول بجا گذاشتند و سه مرتبه تقریباً تمام هستی کشور ما را تخریب وویران کردند.
آنها گرچه این مداخلات را در سایهٔ جنگ سرد بین غرب به سردمداری ایالات متحدهٔ امریکا و شرق به سردمداری اتحادشوروی به نفع امریکا و شرکایش انجام میدادند اما از ابتدا تا انتها منافع ستراتیژیک خودشان یعنی افغانستان عمق ستراتیژیک پاکستان علیهٔ هند و برهم زدن توازن قوا به نفع خویش در منطقه را در سر میپرورانیدند و در این راه با زرنگی خاص پلانهای امریکا را در منطقه به نفع خویش دستکاری میکردند واز حمایت بالفعل و بالقوه امریکا و متحدانش برخوردار بودند و هستند.
درمیان این همه مداخلات و تجاوز بر کشور ما بوسیلهٔ نیرو های نیابتی تحریک طالبان پاکستان و چند سازمان افراطی مذهبی نیز پا به عرصهٔ وجود گذاشتند و بالأخره لبهٔ تیز شمشیر مداخله بطرف خود پاکستان برگشت. ظهور تحریک طالبان پاکستان دقیقاً ثبوت همان فورمول ایجاد بی ثباتی در یک کشور و یا یک محل دامن منطقه را فرامیگیرد.
امروز پاکستان بالااثر سیاست های خصمانهٔ پنج دههٔ اخیرش علیهٔ افغانستان نه تنها خصومت تحریک طالبان پاکستانی و مردمان ایالت های سرحد و بلوچستان را کمایی کرده است بلکه نام پاکستان برای چهل میلیون افغان سیمای یک مداخله گر سفاک ترور پرورخون ریز را تداعی میکند. امروز پاکستان دقیقاً در همان جالی گیر مانده است که در ظرف این پنجاه سال اخیر افغانستان را در آن پیچانیده بود. به هرصورت پاکستان تقاص گناهان خویش را با خون مردم خویش میپردازد.
بنظر م اکنون وضعیت در پاکستان به آن سطح تشنج و پیچیدگی رسیده است که حالت اضطرار و احضارات درجه یک نیز کاری از پیش برده نخواهد توانست زیرا جبههٔ ازادیخش بلوچ و تحریک طالبان پاکستانی در سایهٔ حملات نظامی قوای مسلح افغانستان فرصت نهایت مناسب برای تحقق اهداف شان را دریافته اند و به احتمال زیاد از این فرصت استفاده اعظمی خواهند کرد.
آغازحملات هوایی پاکستان به افغانستان همزمان با حملات مشترک اسرائیل و امریکا علیهٔ ایران این احتمال را تقویت میکند که احتمالاً پاکستان بدستور امریکا این تجاوز بر حریم کشور ما را انجام داده است تا از یکطرف منطقه را سرگرم نگهدارد و از طرف دیگر احتمالاً پاکستان در نظر دارد تا اسلحه و مهمات را که طالبان از نیرو های امریکایی بدست آورده اند در این جنگ بمصرف رسانند.
آنچه برای حاکمیت بر سر اقتدار از اهمیت فراوان برخوردار است اینکه پیوسته به نیروی ذخیروی تجهیزات جنگی خویش توجه داشته و از هر طریق ممکن و دیپلوماسی به شدت فعال در منطقه و جهان خود را از انزوای بین المللی برون کرده و سعی در رفع تعزیرات شورای امنیت ملل متحد باشند.









