محترم محمدولی
توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان
ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین
منافع روسیه ؛
افغانستان با موقعیت جغرافیایی اش از نظر استراتژیستهای روسیه و جمهوری های آسیای میانه ارزش تاریخی از زمان بازی بزرگ و جنک سرد تا وضعیت جاری جهانی و منطقوی را دارد .
این کشورها به صلح و آرامی افغانستان از دید منافع شان مینگرند زیرا بحران ، نبود حاکمیت مقتدر ، وجود گروههای مخرب نفوذ داده شده از جانب رقبای جهانی روسیه بخصوص امریکا در کوهستانات همسرحد با آسیای میانه زمینه های مناسب برای ایجاد تشنج و بحران در آسیای میانه با مصروف سازی استخباراتی و جنگی برای روسیه ایجاد میکند، چیزیکه در سیاست امریکا برای هر کشور رقیب یا دارای داشته های طبیعی مقام برجسته دارد . ازین رو همکاری های دوجانبه برای حفظ ثبات و آرامش در افغانستان چه اقتصادی باشد یا نظامی ممثل منافع و رفع نیازهای این کشورها بوده میتواند.
منافع و ضرورتهای افغانستان ؛
پس از خروج ناتو و امریکا از کشور ، تخریب سلاح ها و فقدان قوای هوایی و دافع هوا توام با فشار های سیاسی و دپلماتیک ، انجماد پول های افغانستان ، تبلیغات متداوم منفی ، سکوت یا حمایت از حملات پاکستان علیه افغانستان ، افغان هارا جبرآ به سوی جهتی که بتواند برای رفع این نیازهای همکاری نماید میراند، چنانچه در زمان صدارت شاه محمود خان و سردار محمد داود همین موضعگیری امریکا ( حمایت از پاکستان و بی پرداختی به افغانستان ) حکومت سردار محمد داود را جبرآ به سوی اتحاد شوروی لرزاند و افغانستان توانست از قوای نظامی ( هوایی و زمینی ) قوی در منطقه برخوردار گردد .
وقتی پایتخت کشور تحت ضربات هوایی پاکستان قرار گیرد ، ولایات مرزی پیوسته مورد بمباردمان باشد و شفاخانه و پوهنتون بیرحمانه به خاک و خون کشانیده شود افغانستان حق دارد برای دفاع از مردم و سرزمین به هر کشوریکه حاضر به بلند بردن سطح توان نظامی و دفاعی کشور باشد روی بیاورد و این یک امر معمول در جهان میباشد .
انعقاد این موافقتنامه خلای ناتوانی دولت افغانستان را از حفاظت حریم فضایی مرفوع میسازد و کشور از لحاظ،ساحه توان حفظ،حاکمیت را پیدا کرده صلاحیت حفظ حاکمیت ان تکمیل میگردد ، این حق کشور است .
تبصره ها در مورد دلهره پاکستان در چه است ؟
چرا پاکستان از توان نظامی ایران و هند در همسرحدی باخود اینقدر ابراز دخالت و تشویش نمیکند که از افغانستان دارد ، تقویت قدرت دفاعی افغانستان صبغه تعرضی نداشته صلاحیت حق دفاع از سرزمین و مردم را در می یابد . در پنجاه سال اخیر چه جفاها و جنایاتی که پاکستان به اعتراف رهبران ان کشور علیه افغانستان انجام ندادند ، دوام چنین حالت برای هیچ افغانی قابل قبول نیست. هرکه و هر جریانی که قدرت دولتی را بدست داشته باشد مردم مطالبه حمایت از جان و مال و خاک را از ان می نماید ، این یک اصل مسلم دولتداری است و پاکستان خود بخش بزرگ بودجه اش را صرف همین امر مینماید، پس چرا در مورد افغانستان دلهره ونگرانی داشته باشد ؟
میگویند این موافقتنامه بر وضعیت سیاسی -- نظامی و تشدید رقابت های قدرت های بزرگ روی افغانستان اثرات منفی میگذارد و افغانستان بار دیگر میدان چنین رقابت ها میگردد ! مگر همین حالا میدان چنین رقابت ها نیست ؟ و طی دوران جنگ سرد و سالهای بعدی ازین رقابتها در امان بوده است ؟ اگر بوده است چرا لشکر کشی شوروی و ناتو و امریکا درین سرزمین صورت گرفت ؟ حال که افغانستان به سینه افتاده ، میخواهد با توان دفاعی خود را از کشمکش های بعدی مصئون سازد صدا های نا مانوس از هر گوشه و کنار بر می خیزد که وضعیت جیوپولیتیک و حالت رقابتی رنگ دیگر میگیرد ، بگذار بگیرد ! آیا قدرتی یا کشوری حاضر میگردد بار دیگر بر این سرزمین لشکر کشی کند یا حال افغانستان خوب است که با امضای این توافقنامه بدتر میگردد ؟ امریکا و غرب از خصومت سیاسی دست برنداشته و پاکستان از حملات و جنایت جنگی عقب نه نشسته است ، چه چیز خوب است که بعدآ خراب و بدتر میگردد ؟ مگر از ادعاهای مراجع بلند رتبه پاکستان در مورد واخان چشم باید پوشید یا از عمق استراتژی آنرا نظر اندازی کرد ؟
موقف چین و هند ؛
دو قدرت جهانی و منطقوی بدون شک با تقویت توان دفاعی افغانستان مخالفت نمیکنند بلکه منافع شانرا در افغانستان با ثبات و دارای توان دفاعی بهتر می دانند ، دلهره سازی های مراجع غیر دوست چهره های بدبین یا جانبدار تداوم فشار بر افغانستان قطعآ فاقد اهمیت و بی بنیاد است ، کشور باید توان به پا ایستادن و خودکفا بودن را با توان نظامی دفاعی برای رفع توطئه را داشته باشد . خود کفایی دفاعی افغانستان دلهره های کشورهای دوست را کمتر میسازد و انها در می یابند کهاین سرزمین بدون دخالت دیگران خود قادر به دفاع از خود و مهار تحرکات خلاف انها را بوده و یکی از مناطق متشنج ناشی از سیاست امریکا و توطئه های پاکستان به ارامش میرسد.