محترم غلام محمد زارع

معماری جدید امنیت در اروپا 

تهاجم روسیه در ۲۴ فبروری ۲۰۲۲ به اوکراین نقطه‌ی عطفی در تاریخ امنیتی اروپا بعد از جنگ دوم جهانی و فرو پاشی یوگوسلولیا به شمار می رود. جنگ اوکراین که در شعله ور شدن و تمویل ان کشور های بزرگ اروپایی نقش چشم گیر داشتند، بخشی بزرگ از نیروی انسانی طرف های جنگ و منابع مالی را که در صورت عدم وقوع ان در بخش های رفاه عامه، انکشاف معارف و صحت مردم می توانست به مصرف برسد، بلعید.

تهاجم روسیه به اوکراین سیاست امنیتی اروپا را که تا ان دم به همکاری اقتصادی، وابستگی متقابل کشور ها به یکدیگر و حل معضلات در اروپا از طریق دیپلوماسی و یکه تازی ناتو استوار بود و روسیه از ان دل خوش نداشت برهم زد. اکنون کشور های اروپایی عضو ناتو که در معادله جنگ اوکراین، میلیارد ها یورو برای فروزان نگهداشتن جنگ هزینه کرده اند به سوی سیاست در حرکت اند که شامل مقابله جمعی، راه های جلوگیری ویا بازدارنده‌گی نظامی و اماده‌گی برای یک جنگ احتمالی است را احتوا می کند. بالنتیجه روسیه از یک شریک اقتصادی بیک هیولایی نظامی برای اروپا تبدیل شده است.

اروپا که از لحاظ اقتصادی و نظامی وابستگی شدید به امریکا دارد در تلاش است این توانایی را کسب کند که به صورت مستقلانه از منافع امنیتی خود دفاع کرده و در بحران های بین المللی منتظر امریکا نباشد. این امر باعث گردیده که اروپایی ها بخواهند ظرفیت های دفاعی خود را افزایش داده، وابستگی های تسلیحاتی خود را به تجهیزات و تکنالوژی امریکایی کاهش داده و همکاری های متقابل کشور های اروپایی عضو ناتو را بهبود بخشند.

روس ها به این عقیده اند که یک نظام امنیتی اوراسیایی که در پهلوی ناتو، سازمان همکاری شانگهای، سازمان پیمان امنیت جمعی، جامعه کشور های مستقل مشترک المنافع و اتحادیه اقتصادی اوراسیا نیز دران اشتراک داشته باشند بوجود اید که بتواند توازن قدرت میان شرق و غرب را احیا نماید. این نظم امنیتی که جاگزین نظام امنیتی اروپا پس از جنگ سرد خواهد شد زمینه انرا مساعد می سازد که روسیه مانند ناتو در تصمیم گیری های امنیتی اروپا نقش داشته و تضمین های امنیتی لازم را بدست اورد. این پیشنهاد ترس و تشویش کشور های اروپای شرقی را که بیشتر از تهدید روسیه اسیب پذیر اند برانگیخته است. نظم جدید اروپا حاکی از ان است که ناتو حضور نظامی خود را در کشور های همسایه روسیه محدود  ساخته و از گسترش بیشتر این سازمان نظامی به سرحدات روسیه انصراف ورزد.

برای ایجاد روحیه‌ی اعتماد متقابل روس ها حاضر اند تضمین های امنیتی جداگانه به کشور های عضو ناتو که از تهدید روسیه در هراس اند، بدهند. این امر باعث می شود که روابط امنیتی کشور های اروپایی با روسیه از سطح تقابل به سمت توافق های دوجانبه سوق داده شود.

تامین امنیت در عصر کنونی تنها در میدان جنگ با سلاح نیست. تهدیدات سایبری، خرابکاری در زیر ساخت های حیاتی، حملات به بانک ها و شبکه های برق و موسسات حیاتی دیگر، عملیات های جاسوسی و اطلاعاتی و تهدید خطوط انرژی را نیز در بر می گیرد که در هر حال به یک نظام جهانی همه شمول نیاز دارد تا نظم امنیتی فرسوده شده اروپایی.

امنیت یک کشور را نمی توان کاملا جدا از برداشت ان کشور از تهدیدات محیط پیرامونش بررسی کرد. نزدیک شدن ناتو به مرز های روسیه حتی اگر یک اقدام دفاعی هم باشد، ممکن است روسیه انرا تهدیدی علیه امنیت ملی خود تلقی کند. ایجاد نظم جدید امنیتی که کشور های اروپایی عضو ناتو شدیدآ مخالف ان اند می تواند کشیده‌گی های نظامی را کاهش دهد، مسابقات تسلیحاتی را محدود ساخته واز انتشار بیشتر جنگ جلو گیری نماید. زیرا با تضمین های جداگانه، تمامیت ارضی کشور ها مورد احترام قرار گرفته و از ایجاد پایگاه های نظامی و انکشاف انها جلوگیری کرده و کشیده‌گی ها و تقابل نظامی فروکش کند.

بار ها از توازن قدرت بحث به میان امد. توازن قدرت زمانی پایدار می ماند که کشور های بزرگ ضمن حفظ توان نظامی خود از ایجاد تهدید غیر قابل قبول برای دیگران خود داری کنند.

 

17.11.26

 

عقاید نویسنــــدگـان لـــزوما نظــر هـــوډ نمی باشــد